رَبُّنَا أَنْ نَرِدَ النَّارَ ؟ فَقَالَ : قَدْ وَرَدْتُمُوهَا وَ هِىَ خَامِدَةٌ ! « 1 » چون از حضرت رسول اكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم سؤال كردند از تفسير اين آيه شريفه كه ميگويد : هيچيك از شما نيست مگر آنكه داخل در آتش مىشود . حضرت فرمودند : چون اهل بهشت داخل در بهشت ميگردند ، بعضى از آنها از يكدگر مىپرسند : مگر خداوند به ما چنين وعده اى نداده بود كه ما وارد در آتش مىشويم ؟ ! آنها در پاسخ ميگويند : آرى شما در آتش وارد شديد ، ليكن آن خاموش بود ! جهنّم مظهر دنياست . انبياء و اولياى خدا هم در دنيا آمده‌اند ؛ و ليكن دل نبستند ، عبور كردند و رفتند ؛ و لذا در آخرت هم هنگام عبور از جهنّم آتشش خامد است ، مشتعل و برافروخته نيست ؛ براى آنان آتش بَرْد و سلام است ؛ چون نفس امّاره در تحت اختيار آنهاست ، نه مسلّط و مسيطر . صراط دنيا ، نفس امام واجب الطاعه است « در تفسير صافى » در تفسير آيه كريمه : اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ « 2 » از « معانى الاخبار » از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده است كه : هِىَ الطَّرِيقُ إلَى مَعْرِفَةِ اللهَ وَ هُمَا صِرَاطَانِ : صِرَاطٌ فِى الدُّنْيَا وَ صِرَاطٌ فِى الآخِرَةِ فَأَمَّا الصِّرَاطُ فِى الدُّنْيَا فَهُوَ

--> ( 1 ) رسالة « الإنسان بعد الدّنيا » ( معاد ) علّامه طباطبائى مدّ ظلّه ، نسخه خطّى ، ص 32 ( 2 ) آيه 6 ، از سورهء 1 : الفاتحة